شاعیر: ئاوات
کتێب: شاری دڵ
سەرناو: ڕێبەری گەورە
لەبارەی شیعر: بۆکان، ١٣٣٨ی هەتاوی - (لاپەڕە لاپەڕە ٨ و ٩ ی چاپی ئەنیسی و ١٨٨ ی چاپی جەعفەر)

ئەو ڕەهبەرە، کە گەورەی ئێمە و هەمووکەسە [١] 
عەللامەیی لەدوننی، بەبێ چوونی مەدرەسە [٢] 

عالم به عیلم، بێ‌ئەمه کەس دەرسی پێ بڵێ
دارای [٣] عیلمی شیمی و فیزیک و هەندەسە [٤] 

ئەمشەو عرووجی کرد چووه سەر، ئەو به سەروەری [٥] 
مەحبووبی زاتی پاکی خوداوەندی ئەقدەسه

حەوت ئاسمان به ئانێ هەموو تەی دەکا بە شەو
خەڵکیش به ڕۆژ و فێڵ‌وفەرەج، بەرتەری بەسە

شێری ژیان له عەرسەیی مەیدانی ئەو نەوی
بێ‌تین و هەیبەته بە خودا وەک موخەننەسە

ئەم هەڵبەسانه چەشنی وتەی حاجی قادرن
هەرچەند ئەمانه شێعرن و ئەو خۆ موخەممەسە

شیرین‌زمان و ئەفسەحه ئەو، بۆیه 'کامیل'یش
جوانه وشەی، زمانی به مەدحی مولەببەسە

١. چاپی ئەنیسی و جەعفەر: گەورەیی
٢. چاپی ئەنیسی: 'لدنی' بە شەددی نوونەوە
٣. چاپی ئەنیسی و جەعفەر: دارایی
٤. چاپی ئەنیسی: شیمی یو
٥. چاپی جەعفەر: ئەوشۆ